İNSANLIĞIN ULAŞTIĞI YER
Bursa Vatan Medya Gurubu köşe yazarı Ahmet Koçak makalesinde;
Eski Çağlarda;
Yaklaşık elli bin yıldır bu gezegen üzerinde yaşıyoruz. İlk yıllarda kaplumbağa hızıyla gelişen bilim ve teknoloji son yüz yılda hızla gelişti.
Elli bin yıl önce gökyüzüne bakıp, “neyin nesi” sorusunu soran ilk akıllı insan yanıtını bulamadı. Biz de bulamıyoruz. Bilim insanlarının karşılaştıkları her türlü zorluğu aşarak buldukları yanıttan fazlasını bilemiyoruz. Bu konuda ilk insanlardan pek de farkımız yok.
Dünya’nın tepsi gibi düz olduğuna inanılan M.Ö. 500’lü yıllarda Dünya’nın yuvarlak olduğu fikrini ilk kez antik dönem filozofu Pisagor ortaya atmıştır. Sonradan Aristoteles (M. Ö 300’lü yıllarda), Ay tutulmasındaki yuvarlak gölgeyi, ufukta yaklaşan gemilerin önce direklerinin görünmesini ve yıldızların konum değişimini temel alarak yuvarlaklığı gözlemsel olarak desteklemiştir.
Eratosthenes, (M.Ö 276)yılında Güneş gölgelerini kullanarak Dünya’nın çevresini ilk kez büyük bir doğrulukla hesaplamıştır.
Macellan ve ekibi,1500’lü yıllarda Dünya etrafındaki deniz yolculuğunu tamamlayarak yuvarlaklığını kanıtlamıştır.
Galileo, Dünya’nın Güneş etrafında döndüğünü savunduğu 1633 yılında Engizisyonu tarafından yargılanmış, ölüme mahkûm edilmemiştir. Şanslıymış ki, cezası ömür boyu ev hapsine çevrilmiştir. Dünya’nın Güneş etrafında döndüğünü savunmanın o zamanki egemenlere ne zararı varsa?
Onun cezalandırıldığını bile bile Fransız fizikçi Léon Foucault, 1800’lü yıllarda Dünya’nın kendi ekseni etrafında döndüğünü ilk kez Foucault Sarkacı ile ispatlamıştır.
Bu bilgilerden de anlaşıldığı gibi uzayla ilgili gelişmeler aksak topal ilerleyebilmiştir. Bunda dönemin inançları çok büyük rol oynamıştır.
Günümüzde;
1969 yılından sonra Ay yüzeyine birkaç kez insanlı inişler gerçekleştirildi. Ay’dan Dünya’ya doğru bakan insanoğlu gördü ki, bilim insanları doğru söylüyormuş.
Mars’a uzay aracı gönderildi. Araç Mars yüzeyinde gezip toprak analizleri ve resimler gönderdi.
1977 yılında fırlatılan Voyager 1 programı kapsamında NASA tarafından dış Güneş Sistemi’ni ve Güneş’in Heliosferi’nin ötesindeki yıldızlararası uzayı araştırmak için,
Aynı yıl fırlatılan Voyager 2 uzay sondası, Güneş Sistemi’nin dört dev gezegeninin (Jüpiter, Satürn, Uranüs ve Neptün) tamamını yakından inceleyen tek insan yapımı uzay aracıdır.
Voyager 1 ve Voyager 2’nin yolculukları, insanlığın uzay araştırmalarında yeni bir dönemin başlangıcı olmuştur.
Her iki uzay aracı da gezegenler hakkında geniş bilgiler gönderirken bir yandan da olası dünya dışı uygarlıklara ulaşması umuduyla üzerinde Dünya’nın seslerini, müziklerini, farklı dillerde selamlarını ve görüntülerini taşıyan altın plaklar da bulunduruyor.
Voyager 1, 2012 yılında Güneş’in etkili olduğu bölgenin sınırını aşarak yıldızlararası uzaya ulaşan ilk insan yapımı araç oldu. Voyager 2 de 2018 yılında aynı sınırı geçti. Böylece insanlığın gönderdiği iki araç, yıldızlar arasındaki uzayı incelemeye başladı.
Aradan geçen yaklaşık yarım yüzyıla rağmen bu araçlar bilimsel veriler göndermeyi sürdürdü. İnsanlık, kendi gezegeninden milyarlarca kilometre uzaktaki bu iki küçük uzay aracı sayesinde evren hakkında yeni bilgiler edinmeye devam etti.
Bugün,18 Kasım 2026 itibarıyla Voyager 1, Dünya’dan bir ışık günü uzaklığa ulaştı. Uzay aracından gönderilecek bilgi Dünya’ya bir gün sonra ulaşabilecek. Henüz ulaşılması hayal edilen bir ışık yılı bile evrende küçücük bir değerken bir ışık günü çok az olsa da yine de büyük başarıdır.
İnsanlık, Voyager-1’ den geriye doğru baktı ki bir ışık günü ancak yol alabilmiş. Yani bir arpa boyu yol…
Bir zamanlar gökyüzüne bakıp ne olduğunu merak eden insan, bugün kendi gezegeninden ışığın bile bir günde ulaşabildiği uzaklıklara araç gönderebiliyor ama “Neyin nesi?” sorusu hâlâ yerine duruyor…

