GERİYE KİM KALIR ?

Bursa Vatan Medya Gurubu köşe yazarı Fatma Elalmış makalesinde; Bir gün bütün başarıların elinden alınsa…
Duvarlarını süsleyen diplomalar, kartvizitindeki unvanlar, insanların sana duyduğu hayranlık, yıllarca uğruna savaştığın o görünür zaferler…
Bir sabah uyansan ve hepsi yok olsa.
Kim olurdun?
Daha da ileri gidelim.
Herkes seni unutsa…
Adını duyan kimse kalmasa.
Bir zamanlar seninle gülenler, ağlayanlar, seni alkışlayanlar, sana öfkelenenler; hepsi hafızalarından silse seni.
Sanki hiç yaşamamışsın gibi.
O zaman kendine hangi gözle bakardın?
Çünkü insanın en büyük bağımlılığı çoğu zaman para değildir, güç değildir, makam değildir.
Hatırlanma arzusudur.
Başkalarının zihninde var olma isteğidir.
Biz çoğu zaman hayatı yaşamıyoruz; hayatımızın başkalarının gözündeki yansımasını yaşıyoruz.
Sonra bir soru daha gelir.
Savunduğun bütün fikirler değişse…
Yıllarca doğru bildiğin şeylerin yanlış olduğunu öğrensen…
Kendini tanımladığın bütün düşünceler elinden kayıp gitse…
Kimin tarafında kalırdın?
Çünkü çoğu insan gerçeğe değil, kimliğine bağlıdır.
Bir fikri savunmaz; o fikir üzerinden kurduğu benliği savunur.
Bu yüzden düşünceler değişince sarsılan şey düşünce değil, egodur.
Ve son perde…
Sahip olduğun her şey kaybolsa.
Evin.
Paran.
Statün.
Gücün.
İtibarın.
Geleceğe dair bütün planların.
Hayatın üzerine kurduğun bütün sütunlar birer birer yıkılsa…
O enkazın ortasında ayakta duran biri kalır mıydı?
Yoksa sen de o sütunlarla birlikte çöker miydin?
İnsan ömrü boyunca biriktirir.
Eşya biriktirir.
Anı biriktirir.
Unvan biriktirir.
İlişki biriktirir.
Hatta acılarını bile biriktirir.
Fakat çok az insan şu soruyu sorar:
“Bütün bunlar benden çıkarıldığında geriye ne kalacak?”
Belki de hayatın en korkutucu sorusu budur.
Çünkü bu soru, sahip olduklarımızı değil, sahip olduklarımız olmadan kim olduğumuzu sorgular.
Ve çoğu insanın cevabı yoktur.
Çünkü kendini hiç tanımamıştır.
Kendini sadece taşıdığı şeylerle karıştırmıştır.
Oysa insan, sahip olduklarının toplamı değildir.
İnsan, kaybettiklerinden sonra da ayakta kalabilen şeydir.
Belki gerçek karakter, zafer anlarında değil; her şey elinden alındığında ortaya çıkar.
Belki hakiki güç, dünyayı fethetmek değil; dünya senden çekildiğinde dağılmamaktır.
Ve belki hayatın sonunda sorulacak tek soru şudur:
“Bütün kayıplarından sonra geriye kim kaldı?”
Çünkü o sorunun cevabı, senin hikâyeni değil, hakikatini anlatır.