BÜTÜNLÜK VE DEVAMLILIK

Köşe yazarımız İbrahim Sanalp makalesinde;

Davranış bilgisi metinlerinde, “insan hayatında bütünlük ve devamlılık ister” cümlesi yazar. Davranış bilgisi metnini okuyan okurlar, bu cümlenin peşinden giderler. Bütün, zihin yoluyla oluşturulan bir kavramdır.

Sözlükte, bütünlük ve devamlılık kavramları açıklanır. Bütün, parçaları olandır, bütünün parçaları vardır, açıklaması yapılır. Devamlılık ve süreklilik, aynı anlama gelir. Burada aynı yöne doğru ilerleyen ve birbiriyle ilgisi olan birimler söz konusu olur. Devamlılık ve süreklilik, insan zihninin bir algılaması olur. İnsan, hayat ağacının devam etmesini ister. İnsan, iş-aş yanında evlenmek, çoluk çocuk sahibi olmak ister.

Bir-çok ve bütün-parça kuralları, benzerlik gösterir. Tasvirde kullanılırlar. Tasvir edilen varlık, bir ve bütün olur. Varlığın özellikleri, çok-parça olur.

Bütün-parça kuralına göre, tanım yapılır. Farklı iki kelime bir bütün olur. Bütüne, farklı iki kelimeden ayrı üçüncü bir isim verilir.

Kadın ve erkek bir bütün olur. Bütünün adına, insan denir. Doğada, kadın insan ve erkek insan vardır. Din ve devlet, bir bütün olur. Bütünün adına, laiklik denir. Din işleri bilgisi ve devlet işleri bilgisi, bir bütün olur. Bütünün adına, laiklik denir. Devlet, vatanı ve milleti ile bir bütün olur, tanımı yapılır. Devlet, bütün olur. Vatan ve millet, devletin parçası olur.

Sebze ve meyve kelimeleri, bütün-parça özelliği gösterir. Domates ve biber, bir bütün olur. Bütünün adına sebze denir. Sebzenin doğada karşılığı yoktur. Zihin yoluyla oluşturulmuştur. Elma ve armut, bir bütün olur. Bütünün adına meyve denir. Elmalar ve armutlar, meyve adıyla toplanır. Sebze, üst kavram olur. Domates ve biber, alt kavram olur. Meyve, üst kavram olur. Elma ve armut, alt kavram olur. Bütün, üst kavram olur. Parçalar, alt kavram olur.

Vatan kavramıyla birlikte yaşayan topluma, millet denir. Millet, bütün olur. Vatandaş, milletin parçası olur. Millet, üst kavram olur. Vatandaş, alt kavram olur. Din kavramıyla birlikte yaşayan topluma, ümmet denir. Ümmet kavramı, din ve mezhep farkı nedeniyle, tam bir birlik sağlayamaz. Ümmet kavramı, bireysel olur. Bireyler bir bütün olur. Bütünün adına, toplum denir.

Her birey, millet, ümmet, toplum kelimeleri ile aitlik duygusu hisseder. Vatan, devlet, aile kelimeleri, bireye aitlik duygusu verir. Aitlik duygusu, bütüne ait olmak ve bütünün parçası olmak duygusu olur.

Kapitalist toplumda, emek ve sermaye bütünlüğü, serbest piyasayı oluşturur. Emek ve sermaye, serbest piyasada, arz ve talep edilir. Fiyatlar ve meslekler, serbest piyasada, arz ve talebe göre oluşur. Serbest piyasa, bir bütün olur. Emek ve sermaye, serbest piyasanın parçası olur.

Kapitalist toplumda, toplum örgütlenmesi, emek-sermaye ayrımına göre yapılır. Emek, sol olur. Sermaye, sağ olur. Emek ve sermaye, sendikalar ile örgütlenir. Örgütlenmek, anayasal hak olur.

Siyasi partiler, emek-sermaye ayrımına göre, siyasi partiler yelpazesinde yerlerini alır. Sol-sağ, merkez sol-merkez sağ siyasi partiler vardır. Siyasi partiye oy veren seçmen vardır. Başka ayrım yoktur. Muhafazakâr, arazi ve bina gelirleriyle geçinen zümreye denir. Muhafazakârlar, sermaye sınıfı içinde yer alır.

Bütünün parçaları eşit olur. Din ve devlet, bir bütün olur. Din ve devlet, eşit olur. Din işleri bilgisi ve devlet işleri bilgisi, bir bütün olur. Din işleri bilgisi ve devlet işleri bilgisi, eşit olur. Yuvarlak masa, eşitlik sembolü olur. Tanımlama, bir sınır çizer. Sınırlama içinde, bir anlam kazanılır.