BİN DEREDEN SU GETİRSEN ARINMAZ!

Bursa Vatan Medya Gurubu köşe yazarı Zeki Baştürk makalesinde;
İnsan vardır, yaptığı yanlışı kabul eder, özür diler, hatasından ders çıkarır. İnsan vardır, yaptığı yanlışı örtbas etmek için bin türlü gerekçe üretir. Gerçeği gizlemek, suçu başkasına yüklemek, kendini aklamak için bin dereden su getirir. Ama boşuna! Çünkü bazı kirler suyla temizlenmez.
Atalarımız boşuna söylememiş: “Bin dereden su getirsen arınmaz.”
Bu söz, yalnızca bir insanın kişisel kusurlarını anlatmaz. Aynı zamanda ahlaki çöküşün, vicdansızlığın, ikiyüzlülüğün ve yozlaşmanın da güçlü bir ifadesidir.
Günümüzde öyle olaylara, öyle davranışlara tanık oluyoruz ki insan şaşırmadan edemiyor. Dün söylediklerini bugün yadsıyanlar, dün savunduklarını bugün çıkarları uğruna terk edenler, yanlışlarını kabul etmek yerine başkalarını suçlayanlar…
Kimi makamını korumak için gerçeği eğip büküyor. Kimi çıkarı uğruna ilkelerinden vazgeçiyor. Kimi haksızlığı görmezden geliyor, kimi de haksızlığın üzerini örtmek için türlü bahaneler üretiyor.
Bir bakıyorsunuz, adaletten söz edenler adaletsizliğin yanında saf tutmuş. Dürüstlük nutukları atanlar, işlerine gelmediğinde doğruları unutmuş. Halktan fedakârlık isteyenler, kendi çıkarlarından bir milim bile ödün vermemiş.
Söz başka, davranış başka! Söylem başka, eylem başka!
Oysa insanı değerli kılan söyledikleri değil, yaptıklarıdır. Bir toplumun ahlakını belirleyen de güzel sözler değil, o sözlerin yaşama ne ölçüde yansıdığıdır.
Elbette herkes hata yapabilir. Önemli olan hatasız olmak değil, hatasını kabul edebilmek, yanlışından dönebilmek ve gerektiğinde hesap verebilmektir. Ancak hesap vermek yerine mazeret üretmek, özür dilemek yerine suçlu aramak, gerçeği kabul etmek yerine algı yaratmak bir erdem değil, ahlaki bir çöküştür.
Üstelik insanın kendisini kandırması da mümkündür. Gerçekleri görmezden gelebilir, çevresindekileri söylediklerine inandırabilir, bir süre alkışlarla da yaşayabilir. Ama vicdanın karşısında oynanacak bir oyun yoktur. Çünkü su, bedendeki kiri temizler; vicdanı kirleten kötülükleri değil. Adaletsizliği, haksızlığı, kul hakkını, ihaneti ve bilinçli olarak yapılan kötülükleri hiçbir mazeret ortadan kaldıramaz.
Bir de toplumsal sorumluluğumuz var. Yanlışa yanlış diyemiyorsak, haksızlık karşısında susuyorsak, çıkarımız bozulmasın diye gerçekleri görmezden geliyorsak yalnızca yanlış yapanların değil, o yanlışların sürmesine göz yumanların da sorumluluğu vardır.
Unutmayalım; makamlar geçici, unvanlar gelip geçici, servetler gelip geçicidir. Geriye insanın karakteri, bıraktığı iz ve toplumun belleğinde kazandığı yer kalır.
İnsan kendisini sözleriyle değil, davranışlarıyla aklar. Toplumlar da ancak adaletle, dürüstlükle, liyakatle ve vicdanla arınır.
Öyleyse kimse yaptığı yanlışı süslü sözlerin arkasına saklamasın. Kimse gerçeği değiştirebileceğini sanmasın. Kimse hesap vermekten kaçabileceğini düşünmesin.
Çünkü bazı gerçeklerin üzeri örtülmez, bazı suçların bahanesi olmaz, bazı lekeler de çıkmaz.
Bin dereden su getirsen ne fayda?
Vicdanın kirliyse, adaletin önünde eğriysen, hakikatin karşısında susuyorsan arınamazsın!
