YA İHLAS YA İFLAS… ÜÇÜNCÜSÜ YOK!

Bursa Vatan Medya Gurubu köşe yazarı Ali Yazır makalesinde;
İnsan hayatı dümdüz bir yol değil; inişleriyle, çıkışlarıyla, kırılmalarıyla ve yeniden başlangıçlarıyla uzun bir yolculuktur. Bazen yaşanan zikzaklar insanı hiç beklemediği bir noktaya sürükler. İşte tam da o anlarda yeniden yapılanma ihtiyacı doğar.
Yeniden yapılanma, kabuğu çatlamış ama yeni kabuğu henüz sertleşmemiş bir canlının hâline benzer. Savunmasız, kırılgan ve dış dünyanın bütün etkilerine açık bir dönemdir. İnsan, en çok da böyle zamanlarda kendisini yalnız, çaresiz ve korunmasız hisseder. Fakat unutulmamalıdır ki gecenin en karanlık vakti, şafağın doğuşuna en yakın olduğu andır.
Bazen yeniden ayağa kalkabilmek için önce yıkılmak, yeniden doğabilmek için bazı şeyleri geride bırakmak gerekir. Çünkü her kayıp bir son, her kırılma bir yenilgi değildir. Kimi zaman insanın kendisini yeniden keşfetmesinin başlangıcıdır.
Ancak bu yolculukta unutmamamız gereken çok önemli bir gerçek var: Gurur ve kibir, insanın kendi elleriyle inşa ettiği en büyük duvarlardır.
Dağlara özenip yükseklerden bakmakla, mezar taşlarına rütbe kazımaya çalışmak arasında sanıldığı kadar büyük bir fark yoktur. Makamlar geçici, unvanlar fani, dünya nimetleri emanettir. Bugün başımızı göğe yükselten değerler, yarın bir mezar taşının üzerinde yalnızca birkaç kelimeye dönüşebilir.
Öyleyse neden kibirlenelim? Neden biriktirdiğimiz güzellikleri gururla tüketelim? Neden birkaç günlük dünya menfaati uğruna ebedî saadetimizi tehlikeye atalım?
İnsan, hayatı boyunca pek çok yol ayrımıyla karşılaşır. Önünde sayısız seçenek, sayısız tercih vardır. Fakat bütün bu seçeneklerin ötesinde, insanın niyetini, karakterini ve hakikatle kurduğu bağı belirleyen temel bir ölçü bulunur: İhlas.
İhlas; yapılan iyiliği gösterişten, ibadeti riyadan, davranışı menfaatten arındırarak yalnızca Allah’ın rızasını gözetebilmektir. Kimsenin görmediği yerde de doğru kalabilmek, alkış beklemeden iyilik yapabilmek, makamın değil insanlığın peşinden yürüyebilmektir.
Çünkü insanı büyüten sahip olduğu makam değil, taşıdığı vicdandır. Onu değerli kılan rütbesi değil, niyetidir. Geride bırakacağı en kıymetli miras ise serveti değil, güzel ahlakıdır.
Hayatın bütün zikzaklarında, bütün kırılmalarında ve yeniden başlangıçlarında aklımızdan çıkarmamamız gereken bir hakikat var:
Ya İHLAS… Ya İFLAS!
Çünkü samimiyetin olmadığı yerde gösteriş, tevazunun olmadığı yerde kibir, Allah rızasının olmadığı yerde ise bitmeyen bir dünya telaşı vardır.
Ve unutmayalım:
İnsan dünyada ne kadar yükselirse yükselsin, sonunda toprağa eğilecektir. Önemli olan, toprağa nasıl bir insan olarak döneceğidir.
Üçüncüsü yok…
