Yıllar önce Eymir’den göç eden, otomotiv ve özellikle araç şanzımanları alanındaki çalışmalarıyla uluslararası arenada adından söz ettiren Bülent Aysel, doğup büyüdüğü köyün kullanılmayan okulunu yeniden hayatın merkezine kazandırmak için kolları sıvadı.

BURSA – İNEGÖL – Bazı insanlar doğdukları topraklardan uzaklaşır, başka şehirlerde hayat kurar, mesleklerinde ilerler ve başarılarıyla geniş çevreler tarafından tanınır. Ancak yıllar geçse de doğdukları yeri unutmaz. İşte Bülent Aysel de bu isimlerden biri.

İnegöl’ün Eymir Köyü’nden yıllar önce göç ederek farklı bir yaşam kuran ve özellikle araç şanzımanları alanında gerçekleştirdiği çalışmalarla uluslararası arenada adından söz ettiren Aysel, şimdi başarısını doğduğu topraklara anlamlı bir eser kazandırmak için kullanıyor.

Kamuoyunda “Şanzımancı Bülent Usta” olarak tanınan Bülent Aysel, Eymir’de yaklaşık 60-70 yıllık olduğu belirtilen, uzun süredir kullanılmayan ve atıl durumda bulunan eski okul binasını Kültür ve Sanat Merkezi’ne dönüştürmek için hazırlanan projeyi hayata geçirmeye hazırlanıyor.

Aysel’in bu girişimi, yalnızca bir bina dönüşümü değil; doğup büyüdüğü topraklara duyduğu bağlılığın ve vefa duygusunun somut bir göstergesi olarak değerlendiriliyor.

YILLAR SONRA DOĞDUĞU KÖYE GERİ DÖNEN BİR VEFA HİKÂYESİ

Eymir’den yıllar önce göç eden Bülent Aysel, yaşamını ve mesleki çalışmalarını farklı bir alanda sürdürdü.

Otomotiv sektöründe özellikle araç şanzımanları üzerine yaptığı çalışmalarla tanınan Aysel, zaman içerisinde mesleki bilgi ve deneyimini uluslararası ölçekte duyurmayı başardı.

Ancak mesleki başarıları ne kadar büyürse büyüsün, doğduğu köy Eymir’i unutmadı.

Yıllar boyunca içinde taşıdığı bir düşünceyi bugün somut bir projeye dönüştüren Aysel, köyde çocukluğunun ve gençliğinin izlerini taşıyan eski okul binasının yeniden hayat bulmasını istiyor.

Bu kapsamda hazırlanan proje ile uzun süredir kullanılmayan okul binasının, köy halkının ve çevre yerleşimlerin faydalanabileceği bir Kültür ve Sanat Merkezi haline getirilmesi planlanıyor.

“İÇİMDE YILLARDIR BİR UKDE OLARAK KALMIŞTI”

Projenin ortaya çıkış hikâyesini anlatan Bülent Aysel, bu düşüncenin kendisi açısından yeni ortaya çıkmış bir fikir olmadığını belirtiyor.

Aysel, yıllardır içinde taşıdığı bu isteğin sonunda somut bir projeye dönüştüğünü ifade ederek şöyle konuştu:

“İçimde yıllardır bir ukde olarak kalmıştı. Yaklaşık 60-70 yıllık köyümüzdeki atıl ve kullanılmayan okulu, kültür ve sanat merkezine dönüştürmeyi planladık.”

Bu sözler, projenin Aysel açısından yalnızca fiziksel bir yenileme çalışması olmadığını ortaya koyuyor.

Çocukluk yıllarının geçtiği, köyün geçmişine tanıklık eden bir yapının yeniden yaşama kazandırılması, aynı zamanda geçmişle gelecek arasında bir bağ kurulması anlamına geliyor.

ESKİ OKUL, YENİ NESİLLERLE BULUŞACAK

Köylerde yıllar önce eğitim amacıyla kullanılan ancak zaman içerisinde işlevini yitiren bazı yapıların kaderi çoğu zaman boş ve kullanılmayan binalara dönüşmek oluyor.

Eymir’deki eski okul binasının da uzun süredir kullanılmadığı belirtilirken, Bülent Aysel’in projesi bu yapının yeniden toplumun kullanımına sunulmasını hedefliyor.

Kültür ve Sanat Merkezi olarak planlanan yapı sayesinde köyde;

kültürel etkinliklerin, sanatsal çalışmaların, eğitim faaliyetlerinin, sosyal buluşmaların ve çeşitli organizasyonların

gerçekleştirilebileceği bir alan oluşturulması amaçlanıyor.

Böylece geçmişte çocukların eğitim gördüğü okul binasının, gelecekte yeni nesillerin kültür ve sanatla buluşabileceği bir merkeze dönüşmesi hedefleniyor.

“BİRÇOK KURUM ÇOK YAKINDAN İLGİLENDİ”

Bülent Aysel, hazırlanan projenin yalnızca bireysel bir girişim olarak kalmadığını, ilgili kurumların da çalışmaya ilgi gösterdiğini belirtiyor.

Aysel, uzun süren çalışmalar sonucunda hazırlanan projenin Bursa Valiliği tarafından da kabul gördüğünü ifade ederek, çeşitli kurumların projeyle yakından ilgilendiğini aktardı.

Bu durum, Eymir’deki eski okulun yeniden değerlendirilmesi konusunda kamu kurumları ile yerel girişimin aynı hedef doğrultusunda buluştuğunu gösteriyor.

Aysel’in açıklamasında yer alan kurumlar arası ilgi, projenin ilerleyen süreçte daha kapsamlı bir kültür ve sosyal yaşam alanına dönüşmesi açısından da önem taşıyor.

“AMACIM EYMİR’E VEFA BORCUMU ÖDEMEK”

Bülent Aysel’in açıklamasındaki en dikkat çekici bölüm ise projenin temel motivasyonunu açıkça ortaya koyduğu cümle:

“Amacım, doğup büyüdüğüm Eymir köyüne vefa borcumu ödemektir.”

Bu ifade, projenin yalnızca bir yatırım veya mülkün değerlendirilmesi olmadığını gösteriyor.

Aysel için Eymir; çocukluğunun geçtiği, ilk anılarının oluştuğu, hayatının ilk yıllarına tanıklık eden bir yer.

Yıllar sonra ekonomik ve mesleki anlamda önemli bir noktaya ulaşan Aysel’in doğduğu köye geri dönerek kalıcı bir eser bırakmak istemesi, “vefa” kavramının somut bir örneği olarak öne çıkıyor.

“ŞANZIMANCI BÜLENT USTA”DAN EYMİR’E KALICI ESER

Bülent Aysel, özellikle araç şanzımanları alanındaki uzmanlığı nedeniyle kamuoyunda “Şanzımancı Bülent Usta” olarak tanınıyor.

Mesleki hayatında geliştirdiği projelerle uluslararası arenada da adından söz ettiren Aysel, elde ettiği deneyim ve imkanları bu kez doğduğu köyün geleceğine katkı sağlayacak bir projeye yönlendiriyor.

Bu yönüyle Eymir’deki eski okulun dönüşüm projesi, Aysel’in mesleki hayatından farklı bir alanda ortaya koyduğu sosyal ve kültürel bir katkı niteliği taşıyor.

GEÇMİŞİN OKULU, GELECEĞİN KÜLTÜR MERKEZİ OLACAK

Eymir’de yaklaşık 60-70 yıllık olduğu belirtilen eski okul binasının dönüşümü tamamlandığında, yapının geçmişteki işlevinden çok farklı ancak yine topluma hizmet eden yeni bir kimlik kazanması bekleniyor.

Bir zamanlar çocukların eğitim gördüğü sıraların, dersliklerin ve okul hayatının izlerini taşıyan bina; yeni dönemde kültür, sanat ve sosyal faaliyetlerin gerçekleştirileceği bir merkez haline getirilecek.

Bu dönüşüm aynı zamanda köyün tarihinin korunması bakımından da önem taşıyor.

Çünkü eski okul binasının tamamen ortadan kaldırılması yerine yeniden işlevlendirilmesi, Eymir’in geçmişine ait önemli bir yapının gelecek kuşaklara aktarılmasına imkan sağlayacak.

KÖYLERDE KÜLTÜR VE SANAT İÇİN YENİ BİR MODEL

Projenin yalnızca Eymir açısından değil, kırsal bölgelerde kültür ve sanat faaliyetlerinin artırılması bakımından da örnek oluşturabilecek bir niteliğe sahip olduğu değerlendiriliyor.

Kırsal yerleşimlerde kültür merkezlerinin bulunması, çocukların ve gençlerin sanatsal faaliyetlere erişimini kolaylaştırırken, aynı zamanda köy halkının bir araya gelebileceği ortak sosyal alanların oluşmasına katkı sağlayabiliyor.

Bu nedenle Eymir’de eski okulun Kültür ve Sanat Merkezi’ne dönüştürülmesi, kullanılmayan bir binanın değerlendirilmesinin ötesinde, köy yaşamının sosyal ve kültürel açıdan canlandırılmasına yönelik bir adım olarak öne çıkıyor.

“BİR BİNA DEĞİL, HATIRALAR YENİDEN HAYAT BULACAK”

Projeye anlam kazandıran en önemli unsurlardan biri de yapının geçmişteki işlevi.

Bülent Aysel’in doğup büyüdüğü köyde bulunan bu okul, yalnızca dört duvar ve dersliklerden oluşan bir yapı değil. Aynı zamanda yıllarca köy çocuklarının eğitim gördüğü, insanların hayatlarının şekillendiği ve Eymir’in geçmişine tanıklık eden bir mekan.

Bu nedenle yapılacak dönüşüm, geçmişin tamamen silinmesi yerine geçmişin korunarak geleceğe taşınmasını sağlayacak.

Bir başka ifadeyle eski okul, yeni nesiller için farklı bir işlevle yaşamaya devam edecek.

VEFA, SADECE SÖZLE DEĞİL ESERLE DE GÖSTERİLEBİLİR

Bülent Aysel’in girişimi, memleketine bağlılığın yalnızca sözlerle değil, somut eserlerle de ortaya konulabileceğini gösteriyor.

Yıllar önce Eymir’den ayrılarak başka bir yerde hayat kuran Aysel, mesleki başarısını kendi doğduğu toprakların geleceğine katkı sunacak bir projeye dönüştürüyor.

Bu açıdan Eymir’deki eski okulun Kültür ve Sanat Merkezi’ne dönüştürülmesi, “doğduğun yeri unutmamak” anlayışının dikkat çekici bir örneği olarak değerlendiriliyor.

PROJENİN EYMİR’E KATACAĞI DEĞER

Projenin tamamlanmasıyla birlikte Eymir’in yalnızca kullanılmayan bir yapıyı yeniden kazanması değil, aynı zamanda yeni bir sosyal merkez elde etmesi amaçlanıyor.

Kültür ve sanat merkezinin;

• Çocukların ve gençlerin kültürel faaliyetlere erişimini artırması,
• Sanatsal etkinliklere ev sahipliği yapması,
• Köy halkının sosyal buluşma alanı ihtiyacına katkı sağlaması,
• Eymir’in geçmişine ait önemli bir yapının korunmasına yardımcı olması,
• Köyün kültürel kimliğinin gelecek kuşaklara aktarılmasını desteklemesi

bekleniyor.

Böylece geçmişte eğitim için kullanılan yapı, gelecekte de eğitim, kültür, sanat ve sosyal yaşamın bir parçası olmayı sürdürecek.

“DOĞDUĞUM YERE BORCUM VAR” ANLAYIŞI

Bülent Aysel’in sözleri, projenin arkasındaki temel düşünceyi oldukça net ortaya koyuyor:

Başarı yalnızca bireysel kazanımlardan ibaret değil; insanın geldiği yere katkı sunmasıyla da anlam kazanıyor.

Aysel’in yıllar sonra doğduğu Eymir’e dönerek eski okul binasını yeniden hayata kazandırmak istemesi, ekonomik başarı ile sosyal sorumluluğun aynı noktada buluşabileceğini gösteriyor.

Üstelik bu girişimin merkezinde yalnızca yeni bir bina inşa etmek değil, mevcut ve tarihi niteliğe sahip bir yapıyı koruyarak yeniden işlevlendirmek bulunuyor.

EYMİR’DE GEÇMİŞTEN GELECEĞE UZANAN BİR KÖPRÜ

Bülent Aysel’in projesi tamamlandığında Eymir’de geçmiş ile gelecek arasında somut bir köprü kurulmuş olacak.

Yıllar önce çocukların eğitim gördüğü okul, bundan sonra çocukların ve yetişkinlerin kültür ve sanatla buluşabileceği bir merkez olarak hizmet verecek.

Bu yönüyle proje, yalnızca bir “okul dönüşümü” değil; bir köyün geçmişine sahip çıkılması ve geleceğine yeni bir sosyal alan bırakılması anlamına geliyor.

Bülent Aysel’in ifadesiyle bu projenin temelinde ise tek bir duygu bulunuyor:

“Amacım, doğup büyüdüğüm Eymir köyüne vefa borcumu ödemektir.”

Belki de bu hikâyenin en güçlü tarafı tam olarak burada yatıyor:

İnsan nereden geldiğini unutmadığında, başarı yalnızca kendisine değil, doğduğu topraklara da değer katıyor.

Eymir’in yıllardır sessiz kalan eski okulunun yeniden hayat bulması, bu anlamda bir binanın dönüşümünden çok daha fazlasını ifade ediyor.

Geçmişin okulundan geleceğin kültür merkezine…
Mesleki başarıdan memleket sevdasına…
Ve yıllar sonra ödenen bir vefa borcuna…

Bülent Aysel’in Eymir için attığı bu adım, “vefa dediğin böyle olmalı” dedirten anlamlı bir hikâyeye dönüşüyor.