DEVLET

Köşe yazarı İbrahim Sanalp makalesinde;

Devlet, toprak bütünlüğüne bağlı olarak siyasal bakımdan örgütlenmiş milletin oluşturduğu tüzel varlık ve yönetim organları olur. Devlet, bütün toplumu kapsayan ve birleştiren bir kuruluştur. Devlet, insanların örgütlenmesidir. Devlet, milletin hukuki kişilik kazanmış şeklidir. Devlet, yürürlükte bulunan bir hukuki kurallar sistemidir. Devletin ülke, insan topluluğu, yönetim olmak üzere, üç ana unsuru vardır.

Devletin soyut bir kavram olduğu belirtilir. Devlet, insanlar onu düşündükleri için vardır. Devlet fikri, yönetimin kişisellikten sıyrılıp kurumsallaşmaya geçişini belirler. İnsanlar artık fiziki varlıkların üstünde, devlet denilen sürekli ve soyut bir varlığa itaat edeceklerdir. Devlet, yönetimin dayanağı ve siyasal toplumun çatısı olarak düşünülmüştür.

Tarihsel açıdan devlet, siyasal birleşmeyi ve bütünleşmeyi sağlayan bir simge olmuştur. Yönetim olgusu ile ülkede yaşayan bütün insanlar için bağlayıcı karar alınırken, kurallar koyarken hep devlet adına hareket edilir.

Devlet, hak sahibi, malvarlığı sahibi oluşu, borçlanması, sorumluluğu, sözleşme ve dava ehliyeti gibi hususlar: tüzel kişilik kavramı sayesinde, hukuki temele bağlanır. Devlet, insan ömrünü aşan, zamanla sınırlı olmayan, zamanın akışı içinde sürekli olarak kalan bir kuruluştur.

Devamlılık fikrinin, devlet fikri ile birlikte oluştuğu ve geliştiği söylenebilir. Bu devamlılık fikri, “Kral ölmez” ya da “Kral öldü, yaşasın Kral” gibi formüllerle ifade edilmeye çalışılır. Devleti meydana getiren insanlar, devleti yönetenler, hükümetler, rejimler değişebilir, fakat devlet kalır.

Devlet, siyasal kuruluşların en genişi, en gelişmişi, en iyi örgütlenmişi, en kapsayıcı olanıdır. Devlet, siyasal faaliyetlerin genel çerçevesini ve kadrosunu oluşturur.

Devlet, soyut bir kavramdır. Soyut kavram oluşu nedeniyle de gözlenebilme imkânlarından uzaktır. Politika bilgisi, gözlenebilir insan davranışları olarak bilinen siyasal olayları inceler. Bunlar arasındaki ilişkileri ve nedensellik bağlarını ortaya koymaya çalışır.

Devletin düzenini, otoritesini, kanunlarını yapanlar insanlardır. Bu insanların belli siyasal tercihleri, belli ideolojik eğilimleri, belli dünya görüşleri vardır.

Alınan siyasal kararlar, devletin damgasını taşıdığı, onun otoritesine büründüğü için toplumda geçerlilik kazanır. Politika bilgisi, devlet ve onun soyut kişiliği kavramlarının ötesinde, bu somut gerçeği bulup çıkarmak amacına yönelir.

Yönetim, başkalarının davranışlarını etkileyebilme olanağı olarak tanımlanabilir. Yönetim, sosyal ilişkiler çerçevesi içinde bir iradenin yürütülebilmesi imkânıdır.

Siyasal yönetim, kapsam bakımından öteki sosyal yönetimlerden farklıdır. Bütün ülkeyi kapsar. Siyasal yönetim, milli topluluğun tümü üzerinde etkisini gösterir.

Devlet, vatanı ve milletiyle bir bütündür, tanımı yapılır. Bu tanımda, devlet üst kavram olur. Vatan ve millet, alt kavram olur. Devlet bütün, vatan ve millet parça olur.

Dante, “İlahi Komedya” isimli eserinde, dini ve devleti, toplumu aydınlatan iki ayrı güneşe benzetir. Din güneşi ve devlet güneşi, toplumu ayrı ayrı aydınlatır. Din ve devlet, bir bütün olur. Bütünün adına, laiklik denir. Laiklik, üst kavram olur. Din ve devlet, alt kavram olur. Bütünün parçaları eşit olur. Din ve devlet, eşit olur. Dini törende, dua okunur. Devlet töreninde, saygı duruşu yapılır ve milli marş okunur.